یک موتور دیزل دچار مشکل متناوب در کارکرد ناهموار شد.
دادههای تشخیصی به طور مکرر یک سیلندر را با مقدار اصلاحی بالاتر از سایرین نشان دادند.
از آنجایی که دادههای اصلاحی به نظر میرسید هر بار همان سیلندر را شناسایی میکنند، انژکتور آن سیلندر به مظنون اصلی تبدیل شد.
قبل از تأیید تعویض، کارگاه تصمیم گرفت تأیید کند که آیا انژکتور واقعاً فرمان الکتریکی پایداری دریافت میکند یا خیر.
رفتار بازگشتی انژکتور ناهنجاری واضحی را نشان نداد.
فشار سوخت نیز به اندازه کافی پایدار بود که خطای فشار در کل سیستم بعید به نظر میرسید.
این یک تضاد ایجاد کرد:
دادههای کنترل نشاندهنده مشکل سیلندر بود، اما بررسیهای اولیه انژکتور به وضوح خرابی انژکتور را تأیید نمیکرد.
بنابراین کارگاه به سمت بخش الکتریکی حرکت کرد.
کانکتور انژکتور و سیمکشی مجاور با دقت بازرسی شدند.
عیب به طور دائمی قابل مشاهده نبود.
تحت شرایط خاص لرزش و دمای موتور، اتصال الکتریکی ناپایدار شد.
این باعث شد سیگنال کنترل انژکتور ناسازگار شود.
سپس واحد کنترل موتور برای سیلندر ضعیف جبران کرد، که در دادههای اصلاحی تشخیصی ظاهر شد.
دادههای اصلاح سیلندر نشان میدهد که سیستم کنترل موتور در تلاش برای جبران عدم تعادل است.
این همیشه ثابت نمیکند که خود انژکتور باعث عدم تعادل شده است.
علل احتمالی دیگر عبارتند از:
به همین دلیل است که دادههای اصلاحی باید به عنوان یک جهت برای آزمایش در نظر گرفته شوند تا یک حکم نهایی برای قطعه. اگر بررسیهای الکتریکی عدم تعادل را توضیح ندهند، تشخیص تراکم سیلندر ممکن است یک مسیر عیبیابی مرتبط دیگر را فراهم کند.
کانکتور آسیبدیده و بخش سیمکشی تعمیر شدند.
سپس موتور در شرایطی که قبلاً باعث شکایت شده بود، راهاندازی شد.
اصلاح سیلندر به الگوی پایدارتری بازگشت و مشکل متناوب کارکرد ناهموار از بین رفت.
انژکتور نیازی به تعویض نداشت.
این پرونده نشان میدهد که چرا یک انژکتور نباید صرفاً به دلیل اینکه یک سیلندر مقدار اصلاحی بالایی را نشان میدهد، تعویض شود.
هنگامی که بررسیهای مکانیکی انژکتور تشخیص را تأیید نمیکنند، مدار الکتریکی نیز باید آزمایش شود.
یک کانکتور آسیبدیده یا سیمکشی ناپایدار میتواند باعث ایجاد علائم شبیه انژکتور بدون عیب داخلی انژکتور شود.
