یک کارگاه دیزل استرالیایی خودرویی را با نقص احتراق متناوب سیلندر دریافت کرد.
هنگامی که موتور سرد بود، انژکتور به طور عادی کار می کرد.
بررسی های الکتریکی نیز قابل قبول به نظر می رسیدند.
پس از رانندگی خودرو، خاموش کردن کوتاه مدت و راه اندازی مجدد، نقص سیلندر بازگشت.
این موضوع دما را به بخش مهمی از تشخیص تبدیل کرد.
تکنسین ها موتور را به طور کامل گرم کردند و پس از خاموش کردن اجازه دادند تا ثابت بماند.
دمای زیر کاپوت حتی با وجود اینکه موتور دیگر روشن نبود، برای مدتی به افزایش خود ادامه داد.
هنگام راه اندازی مجدد، همان سیلندر شروع به نقص احتراق کرد.
سپس کانکتور انژکتور و سیم کشی در حالی که داغ بودند تست شدند.
کارگاه دریافت که مقاومت الکتریکی در مدار معیوب هنگام داغ شدن قطعات ناپایدار می شود.
در دمای پایین تر، اتصال به طور عادی رفتار می کرد.
این توضیح می دهد که چرا تست پیوستگی سرد قبلی نتوانسته بود مشکل را پیدا کند.
برای مثال تشخیصی دیگر مربوط به عدم تعادل سیلندر، به این بحث مرتبط در مورد نقص سیم کشی انژکتور متناوب و مقادیر اصلاح سیلندر مراجعه کنید.
اتصال الکتریکی معیوب تعمیر شد.
سپس خودرو تحت همان توالی گرم کردن، خاموش کردن و راه اندازی مجدد قرار گرفت.
سیلندر به طور عادی به کار خود ادامه داد.
انژکتور در سرویس باقی ماند.
در دماهای محیطی بالا، گرمای موتور می تواند اتصالات الکتریکی ضعیفی را که در طول تست سرد کارگاه پنهان می مانند، آشکار کند.
بنابراین، برای کاربردهای دیزل استرالیا، دما باید به عنوان یک شرط تست در نظر گرفته شود نه اطلاعات پس زمینه.
این پرونده نشان می دهد که چرا تست الکتریکی انژکتور گاهی اوقات باید در حالت داغ انجام شود.
مداری که تست مقاومت یا پیوستگی سرد را با موفقیت پشت سر می گذارد، ممکن است پس از انبساط حرارتی رفتار متفاوتی داشته باشد.
تکرار شرایط دما از تعویض غیرضروری انژکتور جلوگیری کرد.
